Selección de micropó de diamante para serras de arame

As serras de fío de diamante electrochapado úsanse amplamente para cortar materiais de alto valor como obleas de silicio solar, LED, semicondutores, pedras preciosas, materiais magnéticos e vidro óptico. Estas serras ofrecen vantaxes significativas, incluíndo unha alta eficiencia de corte, precisión e respecto polo medio ambiente. Cos avances na tecnoloxía das serras de fío de diamante, especialmente na industria do corte de silicio fotovoltaico, as serras de fío de diamante substituíron por completo os métodos tradicionais de corte de lodos de carburo de silicio, mellorando enormemente a velocidade e a calidade do corte e impulsando o rápido crecemento da industria solar.

As serras de arame de diamante electrochapado fabrícanse unindo abrasivos de diamante a un núcleo de arame utilizando metal electrochapado como aglutinante. A estabilidade e a calidade destas serras de arame están influenciadas por varios factores, incluíndo o micropo de diamante (abrasivo), o arame espido e o proceso de galvanoplastia. Entre estes, o micropo de diamante é un factor crítico que afecta o rendemento e a estabilidade da calidade da serra de arame.

Definición e características do micropó de diamante

O micropó de diamante consiste en diminutas partículas de diamante que van de 1 a 100 micrómetros, producidas normalmente mediante a trituración de grans de diamante monocristalino grosos, denominados micropó triturado. Este proceso de fabricación é sinxelo, de alto rendemento e úsase amplamente na produción de serras de fío de diamante.

As características inherentes requiridas para o micropó de diamante na produción de serras de arame inclúen principalmente tres aspectos: tamaño das partículas, forma e resistencia:

• Tamaño das partículasIsto inclúe a distribución do tamaño das partículas, o diámetro medio das partículas e outros parámetros relevantes. Para unha aplicación eficaz son esenciais tamaños de partícula claramente definidos.
• Forma das partículasOs parámetros de forma, como a redondez e a elipticidade, inflúen directamente no proceso de galvanoplastia e no rendemento xeral. Se a forma das partículas de micropó é incompatible co proceso de galvanoplastia ou coas condicións de funcionamento, resulta difícil obter resultados óptimos.
• Forza das partículasA resistencia do micropó triturado está estreitamente relacionada coa resistencia do material de diamante monocristalino orixinal. Unha maior resistencia orixinal resulta nun micropó máis forte. Un micropó de baixa resistencia leva a un rendemento de corte e unha durabilidade deficientes, o que resulta en produtos inestables.

Escolla de micropó de diamante

Tamaño das partículas de micropoAo seleccionar micropó de diamante para serras de arame, fíxese no tamaño medio das partículas, na composición granulométrica e nas características de distribución. O tamaño medio das partículas é un indicador principal, normalmente representado polo valor d50.

A cuestión das partículas grandesAs partículas grandes dentro do micropó son un "defecto fatal". Non importa o ben que se miden outras características, a presenza de partículas grandes fai que o micropó sexa inutilizable. Nas aplicacións de serra de arame, as partículas grandes poden causar rabuñaduras na peza de traballo durante o corte.

Forma das partículasO micropó de diamante comprende partículas de diversas formas. A forma afecta directamente ao revestimento das superficies de diamante, ao proceso de galvanoplastia da serra de arame e ao seu rendemento. O proceso de produción determina a forma das partículas e a preselección adoita incluír a conformación para eliminar as partículas irregulares, o que facilita unha mellor clasificación e aplicación. A redondez é un parámetro que se emprega habitualmente para caracterizar a forma das partículas.

ForzaA resistencia do micropó de diamante inflúe significativamente no rendemento e na durabilidade das serras de arame. Unha maior resistencia correlaciónase cunha mellor capacidade de corte e estabilidade na calidade. A resistencia do micropó depende principalmente da resistencia da materia prima, que a miúdo se proba mediante a tenacidade ao impacto (T) ou a tenacidade ao impacto térmico (TTI).